21/3/2008 - ...

uçurum kenarında duaya durmuş küçük çocuklar var.

gözlerinden damlalar yağıyor.

yalnızlıklarının sessizliğinde,kalplerindeki parçalanmış sevginin sıcaklığı ile yaşamaya çalışyorlar.

karanlık gökyüzünde bütün ihtişamıyla parlayacak olan ayı bekliyorlar...bulutların arasından sıyrılan ay onlar için güvenli bir gece hazırlıyor.bütün kötülükler ayın ışığında yok oluyor....

uzaktaki savaş sona erdi.ezilen cesetler ateşe verildi,genizleri yakan acı et kokusu rüzgarla daha uzaklara taşındı.

gölgelerin uyanışı siyahı doğuracak.

gün affedilmeyi bekleyen zincirlilerin günü.......

kırbaçlı kadınlar,siyah örtülere bürünüp yol kenarına dizilmişler.

kötü ruhları dualarıyla dize getirmeye çalışıyorlar...

çığlıklar yükseliyor göğe!

kimse ağlamıyor onlar için...

peçeli adamlar geliyor.çocukları teker teker atıyorlar uçurumdan aşağı...çocuklar sessiz,yürekleri soğuk.öldüler!

ölmediler,maviye kondular...

herkes ağlıyor onlar için...

kalbi sökülen hayvan son kez inledi,yere yığıldı...

tamahkar insanlar ondaki gücü kıskandılar...

yok olacakları gün çok yakın...

büyük bir ceza var onlar için...

ay yeniden gömüldü bulutlara...

karanlık çöktü.

derinlerden gelen korkunun nağmeleri peçeli adamlara ait...

yine geliyorlar...

bu kez sıra kimde...?

gözlerinden yeşil dökülen bakireler soluyorlar.ruhları kuruyor,yağmur tenlerini çürütüyor...

aşk mı?

su sızıyor....

                                       SU